مثلا اگر متولد دهه پنجاه بودم!

همیشه دلم می خواست به جای سال 77،سال،56،57،58 یکی از همین سال ها بدنیا اومده باشم

دلم می خواست عکاسی بخونم

اون زمان که مردم با دوربین های ساده عکس می گرفتن و فیلمش رو می بردن عکاسی تا عکس ها رو چاپ کنه

اگه دهه پنجاه به دنیا اومده بودم

دهه ی هفتاد یه عکاسی جمع جور داشتم و هر صبح که از خواب بیدار می شم،یه لبخند به کل دنیا می زدم و روپوش و شال می پوشیدم و می رفتم سر کوچه که تاکسی بگیرم و بعد سوار یه پیکان قرمز،یا آبی روشن،یا سبزه تیره می شدم و می رفتم عکاسی،کرکره رو می دادم بالا و چند دقیقه بعد می رفتم تو اتاق تاریک چاپ عکس و داروی ظهور رو می ریختم تو ظرف و شروع می کردم به چاپ عکس ها

یکی دو ساعت بعد یه دختر کوچولو با پدر و مادرش میومد و می نشست رو صندلی و من زمینه رو چند بار عوض می کردم که به رنگ لباسش بخوره و پدر ومادرش لباساش رو صاف و صوف می کردن و من ژستش رو عوض می کردم و در آخر بگو:سیییییب

و چیلیک!

یه عکس ازش مینداختم و می گفتم دو روز دیگه آماده میشه.

اونا که می رفتن یه خانوم جوون میومد که آلبوم می خواست و بعد از اینکه یکی رو انتخاب می کرد ،یه آلبوم ساده که روی اون نوشته بود:

عکاسی «باران،یا شهر عکس،یا اقاقی یا صنوبر یا شقایق یا ....»

چاپ انواع عکس های سیاه و سفید،رنگی،فوری

آدرس:خیابان.....

اشانتیون می دادم که تیبلغ برا عکاسی باشه،

دوباره یه آقا می اومد که ببینه عکاساش حاضر شده یا نه

یکی دو ساعت بعد دوباره کرکره را می دادم پایین و تا پارک سر کوچه می رفتم و رو نیمکت همیشگی می نشستم که احتمالا یه آقای قد بلند و عینکی«شایدم بدون عینک» بیاد که بریم آبمیوه بخوریم،یا بریم سینما و ساندویچ کالباس با نوشابه نارنجی و پفک نمکی از بوفه بخریم و بشینیم به فیلم دیدن و صحبت از آیندمون

مثلا روز بعدش بریم دنبال خریدن بشقاب چینی که گلای زرد و صورتی داشته باشه و کاناپه ی یه دست سبز تیره،یا آبی کاربنی

روز بعدش من برم محل کار اون

یا اصلا اون بیاد عکاسی من

یا نه!

اصلا عکاسی مال هر دو مون باشه

هشت و نیم صبح آقای رئیس دو تا نون بربری بگیره و بیاد و کرکره رو بده بالا و کتری رو بذاره روی گاز

و نیم ساعت بعد من یه دسته گل میخک،یا نرگس بخرم و یه برگ روزنامه بزنم زیر بغلم و در عکاسی رو باز کنم و لبخند بزنم به صورتش و سلام کنم و اون بگه به روی ماهت!!!!

برچسبها: بهار, باهار, اریبهشت دوستداشتنی فنجان گل سرخی...