این روزها......

بهمن نود و پنجه

باورش سخته،زمان چقدر زود می گذره

روزای آخر هجده سالگیمه،نمی دونم قرار چی بشه،سال دیگه من کجام.....

هنوز مزه یخ دربهشت آلبالویی وسط تابستون،عطر گلای داوودی پاییز رو حس می کنم.

هنوز خاطره یه نگاه قهوه ای از چند سال پیش تو قلبم مونده.

با همه ی اینا،دل می خواد پامو بذارم رو گاز برم وسط بهمن نوزده سالگی.......

برچسبها: بهمن, گلای داوودی, برف فنجان گل سرخی...